fbpx
Ακολουθήστε μας

Γ΄ Εθνική

“Προσβολή” για την Καλαμαριά, ο Καλαϊτζίδης…

“Προσβολή” για την Καλαμαριά, ο Καλαϊτζίδης…
"Προσβάλει" την τεράστια Καλαμαριά, ο Δημήτρης Καλαϊτζίδης

Απόλυτη έως τώρα λοιπόν επιβεβαίωση του Sportstonoto.gr για τις εξελίξεις στην Καλαμαριά, με τον Μπαλτίδη να πηγαίνει “πακέτο” και να τα “σκάει” τελικά στον Ηρακλή και τον κύριο Καλαϊτζίδη να φέρεται να δηλώνει στον Αλέξανδρο Νεράντζη:

«Είμαι σε συζητήσεις, σε 2-3 ημέρες θα ξέρω» (πηγή: MetroSport), για κάποιες… επαφές που λέει πως έχει…εκ νέου για την σωτηρία τον “ποντίων”.

“Προσβολή” κατ’ εμάς, αυτός ο πολλαπλός και απόλυτος ρόλος του κυρίου αξιοσέβαστου Δημήτρη Καλαϊτζίδη,  “προσβολή” και “κατάντια” για τον μεγάλο και ιστορικό Απόλλωνα Πόντου. Και εξηγώ αμέσως τι εννοώ.

Δεν μπορεί ο προπονητής μιας ομάδας, πρώτον να είναι αδελφός ή και συγγενής (!) του ιδιοκτήτη της, πόσο δε μιας  ΠΑΕ και ακόμη περισσότερο του τεράστιου Απόλλωνα Καλαμαριάς.  Και ακόμη χειρότερα ο προπονητής ενός συλλόγου να συνδιαλέγεται, να μιλά και να ψάχνει ή να… απορρίπτει επενδυτές, υποψηφίους αγοραστές εντός ή εκτός έστω εισαγωγικών.  Να κάνει και τον πρόεδρο (!), τον μεγαλομέτοχο κλπ.

Αν του αρέσει να κάνει τον “νταραζεριτζή” (ακόμη και με την καλή εδώ έννοια), ας τον κάνει στο “μαγαζί” άλλωστε του αδελφού του είναι, όμως δεν έχει το  “ηθικό” δικαίωμα,  “σεβόμενος” πάνω απ’ όλα το μέγεθος των “Ποντίων”, να το “παίζει” συνάμα και προπονητής εκεί. Ας πάει κάπου αλλού να κάνει τον κόουτς  – αφού τραβάει “ζόρι” να κάνει και τον τεχνικό – και να αναλάβει την Καλαμαριά, ένας “ανεξάρτητος” προπονητής και όχι (ξαναλέμε), ο… αδελφός  (sic) του προέδρου!

Δυστυχώς αυτό μειώνει  πάνω απ’ όλα το κύρος, το ειδικό βάρος, το μέγεθος μιας ομάδας και την κατατάσσει σε επίπεδο μικρής επαρχιακής “ομαδούλας” του τοπικού και αυτό είναι τεράστιο κρίμα για κοτζάμ Απόλλωνα Καλαμαριάς. Αλήθεια, σε ποιο άλλο σύλλογο θα το ανέχονταν αυτό;

Χειρότερο ίσως, ακόμη και από τον υποβιβασμό της στην Γ’ Εθνική κατηγορία…

Έτσι (τουλάχιστον) τα βλέπω εγώ όλα αυτά, εδώ, από τον νότο μας, σεβόμενος όμως πάντα και αγαπώντας – διαχρονικά και σχεδόν… παθολογικά, θα έλεγα – την βόρεια Ελλάδα, την Μακεδονία, την Θεσσαλονίκη μας και βέβαια το ιερό, περήφανο, έντονο εκεί ελληνικό, ποντιακό στοιχείο της!

Σχολιάστε εδώ

Αφήστε το σχόλιο σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

Πρόσφατα άρθρα

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

Δες ακόμη…

Advertisement
Advertisement

More in Γ΄ Εθνική